این ضد پهلوی ها یه کم رو مخ تر از سلطنت طلبای دو آتیشه نیستن؟

آخه مثلا تو سلطنت طلبا دایورسیتی بیشتری هست. (البته نه این که بگم چون اقشار و تفکرات مختلف تری رو در برمی‌گیره پس مشروع‌تره) ولی یه قشر خاصی با نوع روشن‌فکری خاصی (حتی میتونم اسمش رو ژست بذارم) میگن پهلوی و سلطنت نه. نوع تحقیر جبهه مخالشون هم یه مقدار کرینج تره. اینجوریه که من میفهمم تو نمی فهمی یه روزی میاد که به حرفم میرسی. اما چون عمدتا از قشر تحصیل‌کرده ن، نمی‌تونم استدلال‌هاشونو ندید بگیرم.

بعد مثلا اون گزینه هایی که میگن در کنار پهلوی میتونه مطرح بشه برا رفراندوم، چندان چهره های شناخته شده یا مورد اقبال عموم نیستن. نمیتونمم این استدلالشونو بپذیرم که پهلوی نذاشته صدای اونا بلند بشه. در کل هم میدونید، می‌رسیم به همون شکاف تاریخی همیشگی که «آیا جامعه الیت باید درمورد سرنوشت مردم تصمیم بگیره چون بیشتر میدونه (که این اتکا به عقل و فهم قشر فرهیخته به نوعی به مسئله تقلید تنه میزنه)، یا خرد جمعی باید تصمیم بگیره؟؟ (که اینم ممکنه به سوسیالیسم و اینا ختم شه)»