خاک به سرم نکنن. هنوزم عین روز اول و عین بچگیم وقتی می‌خوام یه چیز احساسی بگم بغضم می‌گیره و از چشمام می‌زنه بیرون. اومدم از مربی باشگاهم تشکر کنم که واقعا عالیه و دو جلسه که نبوده خیلی نبودشو حس کردم. هزار بارم جمله بندیمو مرور کردم ولی موقع گفتنش دوباره بغضی شدم و صدام لرزید. قیافه هاج و واج مربی🥲🤦‍♀️