این بخش از خودمم دوست ندارم که دیگه با هیچ آدمی دنیای مشترک ندارم. و بدتر این که، منعطف بودنم برای جور شدن با آدمای متفاوت رو هم از دست دادم. و بدترترینش هم این که، خودم آدم ناجالبی ام. با خصوصیت های ناجالب و غیررایج (که باعث میشه در حد یک جمله هم نتونم با آدما مکالمه برقرار کنم). تو فاز مهاجرت نیستم، سیگار نمی‌کشم، مشروب نمی‌خورم، دوست پسر ندارم، روابط آزاد ندارم، مسافرت خارجی نمی‌رم، طلا ملا نمی‌ندازم، کارای زیبایی و مراقبتی رایج رو انجام نمی‌دم، بچه ندارم، باشگاه نمی‌رم، تو فضای مجازی فعال نیستم و هزاران هزار مورد دیگه. وامانده میان سنت و مدرنیته و محبوس در تُنگ زندگی خالی از هیجان و سرشار از اضطرابم.